Een antwoord in 1968 op een luisteraarsvraag. Reimond Van Dyck, eerste producer bij de toenmalige BRT antwoordt. Hijzelf overleed in 2006. Raymond begon bij de NIR in 1946 en verkaste snel naar Gent. Waar hij ondermeer bekend raakte omwille van het programma 'De muzikale encyclopedie'. Dat past perfect bij de inhoud van deze brief.

Vriendelijk toch, een hotel dat hoopt dat de gasten goed geslapen hebben. Het ligt in Soest, Duitsland en bestaat nog steeds. Soest, waar veel Belgische militairen heimwee naar hebben. Maar dat is voorbij. Het hotel is er dus nog steeds, alleen het postnummer van Soest is veranderd. Maar het telefoonnummer op het servet van rond 1970 kan je nog altijd gebruiken. Hoe ze dat in 1757 deden, is mij een raadsel. Per postduif?

Een schuldbekentenis van de ene broer aan de andere. Voor een bedrag van tweeduizend dollars (niet niks in 1930!). En terug te betalen na tien jaar zonder intrest. Da's broederlijk. Maar wacht eens. 1930 plus tien, da's 1940. Als dat maar goed gekomen is... En trouwens, waarom dollars?

222 paginas telt deze handleiding/vertaalwoordenboek waaruit deze pagina. Ik begrijp er, buiten het Engels, niets van. Maar ja, ik spreek dan ook geen Russisch of Gerogisch en van de andere talen vermoed ik dat het Hindu is? Of Farsi of Pakistaans of gewoon een Georgische variant. Ik wist ook niet dat er befaamde Georgische vrouwelijke schaakspeelsters waren. Nona Gaprinashvili blijkt 's werelds zesde beste vrouwelijke schaakster te zijn, Maia Chiburdanidze blijkt de zevende op de wereldranglijst te zijn. Een mens komt wat te weten...

Ik zie het de huidige president van de USA nog niet doen,maar in 1950 schreef Harry Truman het voorwoord voor de afdeling ballet van de American Nationale Theatre and Academy, die aan een tournee begonnen door de Europese hoofdsteden. De soldaten waren bijna terug weg, nu kon de Amerikaanse cultuur komen binnenmarcheren en Truman was een groot voorstander van ANTA. Latere presidenten stelden zich minder cultureel op, het moge gezegd. Op het einde van de publicatie staan de mensen vermeld die in elke balletproductie hun deel van het werk op zich namen. En wie tekent er voor het ontwerp van de kostuums bij een uitvoering van Tchaikowsky in 1942? Jawel, Marc Chagall. Die woonde op dat ogenblik net een jaar met Bella, zijn vrouw, in New York, persona non grata in zijn geboorteland Wit-Rusland en weggevlucht uit Frankrijk. Massine, de choreograaf vroeg Chagall of hij de ontwerpen kon maken voor Aleko. Hij heeft de groep balletspelers waarschijnlijk later nog zien optreden in Parijs, want daar gaat deze brochure over. In 1946 verhuisde hij namelijk terug naar Frankrijk, waar hij zich vestigde in Saint-Paul-de-Vence. Bella heeft het niet meer meegemaakt want die was in 1944 overleden. In 1985 volgde hij haar op het eeuwige pad. ANTA was toen al weggedeemsterd, en Harry Truman was 13 jaar eerder al begraven.

Er is niets over te vinden maar het roept zoveel vragen op. Een lidkaart van de 'cercle intimité' in Brussel. De kring bestond toen 10 jaar en mejuffrouw van Bever kreeg haar lidkaart voor het jaar 1924. Op de achterzijde, een aantal lege vakjes. Veel activiteit zal er dan wel niet geweest zijn. Maar waarom staan er twaalf omkaderde vakjes (een jaar dus) deels ook in 1925? Dan zou de lidkaart juist uitgeschreven zijn op 1 april. Ik hoop alleszins voor mejuffrouw van Bever dat het een gezellige kring was. De titel geeft dat toch wel aan.

Suske en Marie, 60 jaar getrouwd en dus een diamanten bruiloft. Suske, een echte Antwerpse naam. Blijkbaar komt er na de ijsjes ook nog een huwelijksboot. Dat is toch terug ijs? Liefhebbers van roomijs blijkbaar.

Een loterijbriefje uit 1979, januari en de vierde tranche. Toen nog te krijgen voor 33 frank, het was een 1/10° lot. Ze gingen grif over de toonbank. Mensen zijn altijd al gek geweest op loterijen, met de beroemde 'koloniale loterijen' als start. En het aanbod was toen nog maar een fractie van wat je nu allemaal in de krantenwinkel kan gaan uithalen. Op vrijdagen is het daar dan altijd behoorlijk druk. 'Lotto' heet het lucratief bedrijf al een tijdje, toen nog 'Nationale Loterij'. En dit lotje dus, ja het zal niet in de prijzen gevallen zijn, maar iemand heeft het wel al die tijd bijgehouden. Een souvenir van een gemiste kans.

De gids-katalogus van de zadenhandel Gonthier uit 1953. Een mooie voorkaft (gestilleerde phyllocactus) en bij de inhoud een verwijzing naar 'Congo'. 'Haast al de kolonialen' zijn in het bezit van de gids, alhoewel de exotische gewassen ginder waarschijnlijk een veelvoud vormen van het aanbod in het regenachtige België. Maar er is wel een exclusiviteit, want bezoekers, of ze nu per auto of per autobus komen, mogen steeds aan de nachtwaker vragen om de verlichting aan te steken. Wat vreemd, want de proeftuinen zijn maar geopend tot 17 uur 's avonds.

Een huishoudkundeboek van begin 1900 geeft een beeld van de jaarlijkse uitgaven van een gezin. Voeding scoort hoogst met 60%. Daar zitten we nu een significant deel onder. Huishuur gaat voor 10% lopen met het inkomen. Dat zal nu meer zijn, ook al omdat toen van een eigendom afbetalen geen sprake was. Wat er met het 'vooruitzicht' bedoeld werd, is een raadsel want sparen is een aparte post, ook al neemt die maar 2% weg van de begroting. Genoegens kon je betalen met een andere 2% van je budget. Daar komen we nu niet meer mee toe, vrees ik... Maar ja, vader was alleenverdiener met een dagloon van 48 frank, en er waren per gezin gemiddeld vier mondjes te voeden, naast die van vader en moeder.