Soms kan een foto alles vertellen en soms niets. Deze foto zit bomvol verwijzingen en toch kan ik niet vinden waar de confiserie Mairy- Smal haar werkplaats had. Van de chocoladefabrikant Senez-Sturbelle worden nu nog chromo's verkocht. Ze hadden een verdeelplaats op ondermeer Meir 84 waar nu de Innovation is. Niet niks dus. Maar ik zie geen verdeelpunt met het huisnummer 15. Een koppel in de deuropening met een dominante man, een onderdanige vrouw en haar zoon. Een stevige jongedame in een soort pardessus, een knecht, helper en een schim van een tweede knecht. En een etalage vol chocola. Maar meer kan ik niet ontdekken. Ergens in deze wereld is er een etalage waar deze handel werd bedreven.

Op 23 juli 1893 beklaagt een abonnee zich bij de redactie van de 'Gazet' (welke weet ik niet) op de Warmoesberg in Brussel dat de krant nog niet gearriveerd is. En het is al middag! Ja, dan is het nieuws ook al oud natuurlijk.

Martha en Marie de Clercq sturen een kaartje in 1923 vanuit Antwerpen. Veel plaats om een boodschap te schrijven was er niet want een indrukwekkende stempel staat los over de schrijfruimte. Met reclame voor de zaal Vrede, katholieken werkmanskring. Het was geen klein etablissement. Want scholen en maatschappijen konden er terecht. En het verzamelde onder zijn dak een flink pak dokwerkers die er hun 'kring' hadden. Die sfeer is gans weg. Het Fakkeltheater is er nu gevestigd.

Albert l'Heureux in Dieppe (wat een heerlijke familienaam) krijgt een kaart toegestuurd in 1903. Maar je mocht op de achterzijde niets schrijven. Dan maar de voorzijde volgepend. Deels Frans, deels Engels. Ik hoop dat Albert l'Heureux er wijs uit is geraakt.

Mar - Jos, een duo die een act deden. Maar welke act? Amusant alleszins volgens het onderschrift. Maar meer valt er niet over te vinden. En Mar en Jos? Maria en Joseph?

Estelle schrijft in augustus 1929 naar Alida van Damme in Gent. Ze is goed aangekomen in Antwerpen en logeert in het hotel Wagner. Dat verklaart de postkaart van de Vlaamse Opera, want die ligt er vlak naast. Ze hebben de haven bezocht (interessant!). En nog een groet aan de broer van Alida voor zijn charmant gezelschap. Wat moet een mens zich voorstellen bij charmant gezelschap in 1929?

"Beste pap en mam" schrijft Frank in augustus 1909 aan zijn ouders. Let op de 1 onder mam en de 2 onder pap. De volgorde is duidelijk. Frank zit op een camping, misschien wel linkeroever. Er is kermis en je krijgt er frites en er is een derby. En allemaal voor 4 frank per persoon. En er is geen plaats meer. Maar waar Frank verblijft, is het een plaats om te zoenen. 'Ik ben zot van A', avant la lettre. En kijk, je kon zelfs zwemmen in de Schelde. Niet aan te raden de dag van vandaag.

Lily schrijft een kaartje aan Adry in 1924. Dat ze terug is in Luik en met dank voor het kaartje van het 'Home'. Lily hoop Adry vlug terug te zien op de 'repetities' op Beerschot. Maar welke repetities? En o ja, het is maar een detail, maar rechts, waar de koets in het straatbeeld te zien is, daarachter staat een huis. En dat huis is afgebroken om plaats te maken voor een appartementsgebouw. Daar woon ik.

Celia en Neville sturen in 1986 een kaartje naar mr. H. Bullock, maar ze posten het in Enfield, Middlesex, want "Ze zegden dat het met de Griekse post wel drie weken onderweg zou zijn!" Het geloof in de Grieken is er niet op verbeterd intussen... En zo'n mooi land nochtans.

Op 7 december 1964 sturen Martha en Walter een kaartje vanuit Hawai om te melden dat ze rondrijden met een NSU-Sport-Prinz. Ze zijn er trots op want blijkbaar een unicum daar. De prijs is dezelfde als voor een Volkswagen die toen nog heftig werd verkocht. Het was de tijd van wagens die je mechanisch waren samengesteld en dus gemakkelijk waren in het onderhoud. Franco Scaglione ontwierp de NSU Prinz. Op 19 juni 1997 overleed hij.