Martha en Marie de Clercq sturen een kaartje in 1923 vanuit Antwerpen. Veel plaats om een boodschap te schrijven was er niet want een indrukwekkende stempel staat los over de schrijfruimte. Met reclame voor de zaal Vrede, katholieken werkmanskring. Het was geen klein etablissement. Want scholen en maatschappijen konden er terecht. En het verzamelde onder zijn dak een flink pak dokwerkers die er hun 'kring' hadden. Die sfeer is gans weg. Het Fakkeltheater is er nu gevestigd.

Albert l'Heureux in Dieppe (wat een heerlijke familienaam) krijgt een kaart toegestuurd in 1903. Maar je mocht op de achterzijde niets schrijven. Dan maar de voorzijde volgepend. Deels Frans, deels Engels. Ik hoop dat Albert l'Heureux er wijs uit is geraakt.

Mar - Jos, een duo die een act deden. Maar welke act? Amusant alleszins volgens het onderschrift. Maar meer valt er niet over te vinden. En Mar en Jos? Maria en Joseph?

Estelle schrijft in augustus 1929 naar Alida van Damme in Gent. Ze is goed aangekomen in Antwerpen en logeert in het hotel Wagner. Dat verklaart de postkaart van de Vlaamse Opera, want die ligt er vlak naast. Ze hebben de haven bezocht (interessant!). En nog een groet aan de broer van Alida voor zijn charmant gezelschap. Wat moet een mens zich voorstellen bij charmant gezelschap in 1929?

"Beste pap en mam" schrijft Frank in augustus 1909 aan zijn ouders. Let op de 1 onder mam en de 2 onder pap. De volgorde is duidelijk. Frank zit op een camping, misschien wel linkeroever. Er is kermis en je krijgt er frites en er is een derby. En allemaal voor 4 frank per persoon. En er is geen plaats meer. Maar waar Frank verblijft, is het een plaats om te zoenen. 'Ik ben zot van A', avant la lettre. En kijk, je kon zelfs zwemmen in de Schelde. Niet aan te raden de dag van vandaag.

Lily schrijft een kaartje aan Adry in 1924. Dat ze terug is in Luik en met dank voor het kaartje van het 'Home'. Lily hoop Adry vlug terug te zien op de 'repetities' op Beerschot. Maar welke repetities? En o ja, het is maar een detail, maar rechts, waar de koets in het straatbeeld te zien is, daarachter staat een huis. En dat huis is afgebroken om plaats te maken voor een appartementsgebouw. Daar woon ik.

Celia en Neville sturen in 1986 een kaartje naar mr. H. Bullock, maar ze posten het in Enfield, Middlesex, want "Ze zegden dat het met de Griekse post wel drie weken onderweg zou zijn!" Het geloof in de Grieken is er niet op verbeterd intussen... En zo'n mooi land nochtans.

Op 7 december 1964 sturen Martha en Walter een kaartje vanuit Hawai om te melden dat ze rondrijden met een NSU-Sport-Prinz. Ze zijn er trots op want blijkbaar een unicum daar. De prijs is dezelfde als voor een Volkswagen die toen nog heftig werd verkocht. Het was de tijd van wagens die je mechanisch waren samengesteld en dus gemakkelijk waren in het onderhoud. Franco Scaglione ontwierp de NSU Prinz. Op 19 juni 1997 overleed hij.

Yvonne schrijft een postkaart naar haar nicht mejuffrouw Wery op 22 april 1922. Daarin vermeldt ze dat haar oom met de 'broeders' gaat meerijden omdat die een zieke persoon gaan afleveren in Frasnes. De nonkel heeft geprofiteerd van de mooie 'occasie' om mee te rijden met den automobiel. In die tijd natuurlijk geen evidentie want slechts een fractie van de bevolking had beschikking over een auto. Het 'asile' waarvan sprake was het asile Saint Charles, waar dokter Arthur Deroubaix de leiding had. Hij was een dokter die therapieën had die voor die tijd zo revolutionair waren dat er vanuit alle hoeken van Europa belangstelling was. Nog voor de eerste wereldoorlog werd Deroubaix verkozen tot Président de la Société de Médecine mentale de Belgique. Het ging hier dus over geesteszieken. Hopelijk was het een fijne rit voor de oom van Yvonne.

Gustaf schrijft wel een héél eigenaardig kaartje aan Credienne. Ze kan hem nu wél komen bezoeken want dat wou ze (Gents dialect) zo vrierig (graag), en ja, hij is nu ziek thuis, dus kan ze langskomen. Zou hij anders geen tijd voor haar gemaakt hebben?